„Żaden z tych zawodników, żaden z francuskich piłkarzy nie chce grać tego meczu. Oni chcą grać w finale. Daliśmy z siebie wszystko, żeby być w finale” – przyznał Thomas Tuchel, a słowa selekcjonera Anglików oddają nastrój, w jakim Francja i Anglia wybiegną w Miami. Obie drużyny są poobijane. Francuzi przegrali w półfinale z Hiszpanią 0:2, Anglia odpadła po porażce 1:2 z Argentyną po nocy, w której wszystko wahało się do ostatniej minuty, i dla wielu zawodników mecz o brąz jest raczej obowiązkiem niż okazją. A jednak na stole leżą prawdziwe pieniądze. Zwycięzca zgarnie 29 milionów dolarów, czyli o dwa miliony więcej niż drużyna, która zajmie czwarte miejsce.
Ostrzejsza rywalizacja toczy się o Złotego Buta, a Kylian Mbappé jest o jedno trafienie od historii. Ma osiem goli, tyle samo co Lionel Messi, choć Argentyńczyk ma więcej asyst. 27-latek strzelił już 20 bramek w mistrzostwach świata, o jedną mniej niż wynosi rekord wszech czasów Messiego. W wyścigu wciąż są też Anglicy: Harry Kane i Jude Bellingham mają po sześć goli. Ten rodzaj spotkania ma zresztą swoją tradycję. To właśnie w meczu o trzecie miejsce Just Fontaine ustanowił rekord, którego nikt od tamtej pory nie pobił, strzelając Niemcom cztery gole w 1958 roku. Historia czeka.
Obie ekipy inaczej patrzą na ten wieczór. Tuchel traktuje go jak przykry obowiązek. Didier Deschamps – nie. „Jest trzecie miejsce do wywalczenia, więc zrobimy wszystko, żeby je zdobyć” – zapewnił 57-letni szkoleniowiec. Dla niego to koniec pewnej epoki: po 14 latach odchodzi z reprezentacji Francji. Obaj trenerzy będą rotować składem i dadzą minuty rezerwowym, ale dla piłkarzy, którzy wyjdą na boisko, to ostatnia szansa, by zagrać o pozycję swojego kraju i o własne cele. To coś więcej niż mecz doklejony tuż przed finałem.
Sponsorowane
