İspanya, bu Dünya Kupası'nda yedi maçta yalnızca bir gol yedi. Bu rakam, Luis de la Fuente'nin takımının New Jersey'deki finale uzanan yolculuğunun temelini oluşturuyor. Burada Avrupa şampiyonu İspanya, dünya şampiyonu Arjantin ile karşılaşacak. Turnuva, kimsenin tahmin etmediği Yeşil Burun Adaları ile 0-0'lık beraberlikle başladı; ancak İspanya buradan sonra sessiz ve planlı bir şekilde yükseldi, yarı finalde Fransa'yı 2-0 parçalayarak bu emeği taçlandırdı. Orta sahada Rodri adeta ders veriyor: turnuvadaki tüm oyuncuların en fazlası olan 648 pas, yüzde 93 isabet oranı ve rekor seviyedeki 83 bin 802 metre koşu mesafesi. Yanında Fabián Ruiz ve Dani Olmo oyunun tüm kontrolünü elinde tutuyor, Aymeric Laporte ile 19 yaşındaki Pau Cubarsí ikilisi ise savunmanın merkezini kimsenin aşamadığı bir duvara dönüştürdü. Daha ileride, çoğu zaman gölgede kalan Mikel Oyarzabal beş golle takımın en skorer ismi. Teknik açıdan bakıldığında, bu turnuvada hiçbir takım İspanya'dan daha iyi kurulmuş değil.
Bu sağlamlığın karşısında ise mantığın çoğu zaman ikinci planda kaldığı bir takım olan Arjantin var. Birkaç hafta önce 39 yaşına giren Lionel Messi, hiçbir şeyin ona imkânsız olmadığını bir kez daha kanıtladı; sekiz golle gol krallığı yarışının başında ve İngiltere ile oynanan yarı finalde iki asistle bir mucize daha yarattı. Ancak finale giden yol skandallardan uzak geçmedi. İsviçre ve Mısır teknik direktörleri hakemlik performansını açıkça eleştirdi ve futbol camiasının Messi'yi ve takımını kolladığını ima etti. Kaptan bu suçlamalara kendisi yanıt verdi. "Bize hiçbir şey hediye edilmedi" dedi. Arjantin, Houdini'yi andıran kurtuluşların kendi imzası olduğunu birden fazla kez gösterdi; Mısır, İsviçre ve İngiltere maçlarını son dakikalarda çevirdi. Takımın belirleyici ismi ise Enzo Fernández: turnuva boyunca kazandığı 43 topla zirvede yer alıyor ve en kritik anlarda önemli goller attı.
Bu iki dünya arasındaki bağı eski bir fotoğraf kurdu: 2007'de 20 yaşındaki Messi, Lamine Yamal adlı bir bebeği yıkıyor. Yamal'ın babası bu kareyi "iki efsanenin başlangıcı" diye nitelendirmişti ve şimdi bu söz bir kehanet gibi okunuyor. Bugün 19 yaşında olan Yamal, hem Barcelona'nın hem de İspanya'nın en büyük umudu; hızı ve yaratıcılığı Nicolás Tagliafico'nun çözmesi gereken en büyük bilmece olacak. Bu final tam da bir zıtlıklar savaşı: İspanya'nın mutlak kontrolü, Arjantin'in kaotik içgüdüsüne karşı. Mantık burada çaresiz. Analistlerin çoğu üstün teknik kalite nedeniyle İspanya'dan yana, ama Arjantin her şey aleyhine döndüğünde nasıl ayakta kalacağını biliyor.
Sponsorlu
Pazar günü New York ve New Jersey stadyumunda tarih yazılacak. Bir taraf ikinci dünya şampiyonluğunun ve Avrupa üstünlüğünün teyidinin peşinde, diğer taraf üst üste ikinci kupanın ve bir efsanenin görkemli veda finalinin. Sahadaki 22 futbolcu için taktikler ve rakamlar yalnızca arka plan, çünkü Dünya Kupası finalini son saniyeye kadar nefes almaktan vazgeçmeyen kazanır
.
